Κανένας δεν είναι τόσο απελπιστικά αδιόρθωτος...

...όσο εκείνος που δεν παραδέχεται τα λάθη του.
Δεν ξέρω τι με έχει πιάσει, ίσως η κουβέντα που είχα χθες με έναν φίλο μου για τα θέματα που απασχολούν την καθημερινότητα...ασφαλιστικό, κακοκαιρία, η απόφαση κάποιων βενζινοπωλών να απεργήσουν, η ιστορία του Ζαχόπουλου, του Μάκη, του Θέμου, του Κλαδά και των υπολοίπων, οι επαναστάσεις εντός του ΠΑΣΟΚ και πολλά άλλα. Λοιπόν ίσως να είναι ο φόβος οτι κανείς δεν πρόκειται να αλλάξει, ο φόβος μήπως κι εγώ έχω επαναλάβει ή επαναλάβω λάθη του παρελθόντος, μήπως και αδικήσω κάποιον και να μην το μάθω ποτέ, μήπως το έχω κάνει ήδη...τελικά, ο κάθε άνθρωπος μπορεί να μάθει από τα λάθη του; Ή είναι στο DNA του να λησμονεί και να δοκιμάζεται ξανά και ξανά στα ίδια και στα ίδια σενάρια;
Δεν ξέρω, καλύτερα να πέσω για ύπνο και να το ξανασκεφτώ αύριο...

Agatha Christie Comic Strip

Νομίζω οτι έχω διαβάσει όλα τα βιβλία της Αγκάθα Κρίστι και σίγουρα τη θεωρώ τη καλύτερη στο αστυνομικό μυθιστόρημα,σε κανένα από τα βιβλία δεν σου άφηνε τη πιθανότητα να καταλάβεις ποια θα είναι θα είναι η έκβαση και σίγουρα αυτό την έκανε ακόμη πιο μοναδική...Τώρα σκοπεύουν να βγάλουν κάποια από αυτά σε μορφή κόμικς και νομίζω οτι όλοι οι αναγνώστες θα έχουν τη δυνατότητα να ξαναζήσουν τις ιστορίες μέσα από άλλο πρίσμα και σίγουρα να προσεγγίσουν περισσότερο τις νεαρές ηλικίες.
Περιμένω και αναμένω ως τότε ας το παίξω λίγο ντετέκτιβ...

Analyse - Thom Yorke

Νομίζω οτι οι παρακάτω στίχοι με καλύπτουν απόλυτα το τελευταίο διάστημα...

A self-fulfilling prophecy of endless possibility
You roll in reams across the street
In algebra, in algebra
The fences that you cannot climb
The sentences that do not rhyme
In all that you can ever change
The one you're looking for
It gets you down
It gets you down
There's no spark
No light in the dark
It gets you down
It gets you down
You traveled far
What have you found
That there's no time
There's no time
To analyse
To think things through
To make sense
Like cows in the city, they never looked so pretty
By power carts and blackouts
Sleeping like babies
It gets you down
It gets you down
You're just playing a part
You're just playing a part
You're playing a part
Playing a part
And there's no time
There's no time
To analyse
Analyse
Analyse

Μέρες που είναι....!

Κάτι τέτοιες μέρες είναι που προβληματίζομαι για πολλά, αλλά κυρίως για την θρησκεία, γενικά αλλά και ειδικά...Διάβασα και τα παρακάτω άρθρα (εδώ και εδώ) και πλέον σιγουρεύτηκα οτι το θέμα απασχολεί πολλούς και για διάφορους λόγους, είτε είναι ο φόβος, είτε η ανάγκη, είτε η επιθυμία, η συνήθεια, το κοινωνικό περιβάλλον που μεγάλωσε κ.α. όλοι ψάχνουν μια αλήθεια, αλλά ποια είναι αυτή για τον καθένα;είναι η ίδια; είναι διαφορετική; είναι ικανή να γίνει αποδεκτή από όλους; Ποιος είναι ο βαθμός και ποια τα μέτρα της; Είναι κοινώς αποδεκτό οτι ο άνθρωπος από την φύση του είναι περίεργος και θέλει να ξέρει από που προήλθε και που καταλήγει...αλλά μήπως αυτά δεν είναι ένας βασικός λόγος να ζήσεις...;Τι σε νοιάζει αν είσαι απόγονος του Αδάμ και Ευας ή κάποιου εξελισσόμενου πιθήκου; Τι σημασία έχει το που καταλήγεις μετά; Μήπως απλά γίνεσαι λίπασμα και νεκρά κύταρρα και τίποτα περισσότερο ή λιγότερο; Καταλήγω στο συμπέρασμα ότι ΕΔΩ είναι το ζουμι της υπόθεσης, είχες την τύχη ή την ατυχία να ζήσεις και το θέμα είναι τι κάνεις για αυτό...Τα πιστεύω του καθενός είναι διαφορετικά, αλλά μήπως όλοι μας καθημερινά δεν λέμε: κοίτα τι μου έκανε αυτός, γιατί να συμβεί αυτό σε μένα, την ....τύχη μου..κτλ. ε, λοιπόν και αυτά στο παιχνίδι είναι...σε κάποιον πρέπει να συμβούν και όταν βλέπεις τα σοβαρά προβλήματα του κόσμου, διαπιστώνεις οτι όχι απλά είσαι μια χαρά, αλλά και οτι γίνεσαι και υπερβολικός καμιά φορά με αυτά...πουτάνα καθημερινότητα και μαιταιότητις. Το θέμα για μένα είναι,όχι,αν ο δικός μου Θεός είναι ο αληθινός αλλά εγώ να είμαι εντάξει με τους μικρούς θεούς που βρίσκονται γύρω μου, οικογένεια, συγγενείς, φίλοι, friends with benefits.Αυτός είναι ο λόγος που ο καθένας μας θα πρέπει να είναι και να γίνεται καλύτερος...Καλά νομίζω το παραέκανα σήμερα...anyway, καλή σας μέρα και καλά να περάσετε...

New Year's Resolutions

2007 και όπως κάθε χρόνο συνηθίζω να κάνω απογραφή γεγονότων προηγούμενου έτους και σχεδιασμό του νέου...Τι να κάνω είμαι άνθρωπος του προγράμματος και του πλαισίου, τα αναπάντεχα είναι ευπρόσδεκτα αν και τις περισσότερες φορές όχι και τόσο ευχάριστα. Τέλος πάντων "εμπειρίες" είναι και και αυτά, όπως λέει και ένας φίλος μου, σου δοκιμάζουν τα όρια σου και τις αντοχές σου και κυρίως αναγνωρίζεις τις δυνατότητες του ανθρώπου.
Ο απολογισμός γίνεται ευχάριστος όταν κάποια πράγματα σου φαίνονται τόσο παρελθόν και μετά από πολύ καιρό τα βλέπεις πιο υποκειμενικά και αναπάντεχα πιο "αναίσθητα".
Τι γίνεται όμως με τον προγραμματισμό; Εκεί το timetable είναι λίγο ζόρικο... Συνήθως αυτά που θέλεις να κάνεις εξαρτώνται και από κάποιους άλλους αλλά και από άλλους εξωτερικούς παράγοντες. Εκεί μάλλον αποφασίζεις είτε να παραβλέψεις τα παραπάνω είτε να πάρεις φόρα και να πέσεις επάνω τους...αντέχεις;
Τα δικά μου New Year's Resolutions προς το παρόν είναι:
1) Έχω πέσει από τα σύννεφα...καιρός να αρχίσω να περπατάω
2) Να μην πιστεύω τίποτα από αυτά που λέγονται, τα μισά από αυτά που γράφονται (γιατί τα γραπτά μένουν) και να βασίζομαι μόνο σε αυτά που γίνονται...
3) Να διασταυρώνω την όποια πληροφορία τουλάχιστον 3 φορές, από διαφορετικές πηγές.
4) Να αποφασίσω να ετοιμάσω τα χαρτιά μου για το μεταπτυχιακό που εδώ και 2 χρόνια θέλω να κάνω.
5) Να κάνω ένα ταξίδι το εξωτερικό (κατά προτίμηση εντός Ε.Ε.)
6) Να αγοράσω ένα χρυσόψαρο...
7) Να αφήσω τους άλλους να με αφήσουν να ανοίγομαι πιο πολύ στους ίδιους και στις καταστάσεις
8) Να "απαιτώ" να με κοιτούν στα μάτια, όταν έχουν ή θέλουν κάτι να μου πουν (εγώ έχω μάθει να το κάνω...)
9) Να την κάνω για καμιά ανθρωπιστική αποστολή γιατί αυτός ο δυτικός κόσμος "μου την έχει δώσει" πάρα πολύ άσχημα...και ειλικρινά δεν ξέρω αν θέλω να είμαι καν μέλος του...

Καλή χρονιά σε όλους, αν και εδώ είμαστε για να δούμε ξάνα ίδια έργα και ίδιους ηθοποιούς και πάντα με την ίδια "εκπληξη"!!!

personal issue... (2)

personal issue...

Είναι κάτι μέρες, μέσα σε μεγάλα χρονικά διαστήματα, που ξυπνάς το πρώι και νοιώθεις ερείπιο, χωρίς λόγο και αιτία...βέβαια η συνέχεια της ημέρας θα σου το επιβεβαιώσει!
Θεωρείς οτι είσαι από τους "σχετικά" τυχερούς της ζωής, πολύ καλή οικογενειακή κατάσταση, δουλειά, λίγους αλλά καλούς φίλους, σκυλιά, γατιά κ.τ.λ.Και ξαφνικά, τσουπ, πετάγονται μπροστά σου κάτι τύποι (για το οποίο έχεις μερίδιο ευθύνης...μιας και εσύ τους έδωσες θάρρος)για να σου χαλάσουν την ηρεμία σου, δηλαδή να σε ταράξουν, να σε κάνουν να μένεις ξύπνιος τα βράδια και να σκέφτεσαι που φταις εσύ και τι δεν έχεις κάνει καλά, κοινώς να τα χαλάσεις με τον εαυτό σου!to hell ρε, to hell!
καλημέρα!

ok το έπιασα...

τι κάνω εγώ ακόμη εδώ;;;
Καλημέρα!

πλάκα μου κάνεις...

...και εκεί που νομίζεις οτι σου πηγαίνουν όλα "καλά", ξυπνάς ένα πρωί και νομίζεις οτι κάποιος σου κάνει πλάκα, έχουν κόψει το νερό γιατί κάνουν ανασκαφές, υποτίθεται για τους σωλήνες νερού, αν και έχω βάσιμες υποψίες οτι ψάχνουν τον χαμένο θησαυρό με τις τρύπες που ανοίγουν...μα καλά που είναι αυτοί οι σωλήνες? και συνεχίζει η παράνοια...οι καλοί γείτονες που μόλις μετακόμισαν είπαν να κάνουν αισθητή την παρουσία τους και από τις 6 το πρωί (επειδή από την χαρά τους δεν είχαν ύπνο), είπαν να βάλουν την μουσική τους και να αρχίσουν να κρεμούν πίνακες, καθρέφτες κ.τ.λ. Καλά να μην το σχολιάσω το γεγονός οτι το ασανσέρ ήταν κολλημένο στον 1ο γιατί κάποιος δεν έκλεισε καλά την πόρτα...Τρέχοντας να βγώ επιτέλους από το σπίτι γιατί θα αργούσα στην δουλειά, με δεξιοτεχνία κατάφερα να πηδήξω πάνω από το χαντάκι που περίτεχνα κοσμεί το πεζοδρόμιο (πάλι καλά!). Φτάνω στην στάση και νιώθω ευγνωμοσύνη για το πρώτο λεωφορείο που πλησιάζει, γνωστό στους περισσότερους ο κόσμος που το κατακλύζει πρωί-πρωί. Όποιος αμφιβάλλει για την θεωρία του Δαρβίνου, μάλλον δεν έχει μπει ποτέ σε λεωφορείο ή δεν έχει παρατηρήσει ποτέ με τι χάρη κρατιόμαστε από τα χερουλάκια και πηγαίνουμε πέρα δώθε. Τελικά φτάνεις σώος και αβλαβής στο τέρμα και τελικά στην εξώπορτα της δουλειάς για να διαπιστώσεις οτι ο τελευταίος που έκλεισε το "μαγαζί" εχθές, έβαλε το λάθος λουκέτο και τώρα κάποιος που ξέρει (ονόματα δεν είναι απαραίτητα) μπαίνει από την έξοδο κινδύνου (που έτσι όπως είναι, μάλλον για είσοδο κινδύνου μου κάνει, είσοδο σε έναν άλλο, όμορφο και καταπράσινο κόσμο) για να δοκιμάσει κάθε ένα από τα 50 κλειδιά που κυκλοφορούν σε θήκη x-large. Τελικά το βρίσκεις και νομίζεις οτι ότι ήταν να γίνει έχει γίνει για σήμερα....wrong, το internet δεν δουλεύει και πρέπει να πάρεις την εταιρία να το τσεκάρει περιμένοντας στην αναμονή και ακούγoντας Καρρά (δεν έχω κανένα πρόβλημα με τον άνθρωπο, απλά το πρωί δεν είναι και το καλύτερό μου, βασικά ποτέ δεν είναι), με τα λίγα με τα πολλά ότι και να προέκυψε φανταζόσουν οτι θα ήταν και το τελευταίο ή πλέον απλά ήλπιζες...
Είναι φορές που ειλικρινά πιστεύω οτι το domino effect ή butterfly effect είναι φυγήν αδύνατο, οπότε απόλαυσέ το... (όχι όμως σε όλους τους τομείς...αυτό είναι μια άλλη κουβέντα)Α! το βασικό μετά από αυτό το αποτέλεσμα ήταν αυτό το blog και το domimo της ζωής συνεχίζεται...